LogoTeléfono de reservas: 638828492 (Pablo) - 676352254 (Ana)
Correo: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

imprimir

Castillo de Doiras

Share

Localización 

Partindo da nosa casa, aproximadamente a 1 km de distancia, atópase o espectacular castelo de Doiras, ou da Ferrería. Este último nome tómao pola súa proximidade á Ferrería de Fonquente.

Vistas desde o castelo

O castelo atópase no alto dun pequeno pico rochoso , polo cal é practicamente imposible ascender a non ser polo estreito camiño que nos leva desde o enreixado que se atopa ao bordo da estrada ata a mesma porta da fortaleza.

Castillo

Ao final do noso camiño atopámonos co castelo, ao cal podemos entrar atravesando a súa porta de madeira de catro metros de alto, desde a que accedemos ao patio de armas. O castelo data do século XV, a súa planta é rectangular e os seus muros teñen 8 metros de alto por 1,5 metros de ancho. Desde este patio observamos a torre da homenaxe duns 14 metros de altura que aparece en parte Norte do castelo.

Torre da homenaxe

No outro extremo unhas escaleiras dan acceso a un estreito corredor polo que se pode percorrer todo o seu perímetro. Hai que ter moito coidado xa que o corredor carece de varanda e é tan estreito que un pequeno tropezo ou resbalón pode facerche caer desde unha altura duns 7-8 metros.

Historia

O castelo construiuse no século XV co obxectivo de defender a entrada en Galicia do camiño de Santiago e foi propiedade do conde Grajal de Campos, Señor de Cervantes, título que ata 1909 ostentou o Duque de Sexto.

Coordenadas do GPS

As coordenadas xeográficas do castelo de Doiras que teremos que introducir no noso GPS son as seguintes:

- 42° 46' 58.16" N

- 06° 59' 6.10" W

A lenda de Aldara

Aldara, nova e fermosa, contaba coa devoción de Aras, fillo doutro señor dun castelo próximo, e como o seu amor foi correspondido, e levando ben as familias, anunciouse o seu casamento.

Unha tarde, Aldara desapareceu do castelo. Pai e irmán buscaron por todo o castelo pero non lla econtró; ao fin un ballestero trouxo noticias dicindo que a viu dirixirse a media mañá cara ao regato próximo. Temendo unha desgraza, pai, irmán, criados e escudeiros, percorreron as beiras do rio sen atopala. Entón mandaron un mensaxeiro ao prometido de Aldara que se presentou desconsolado, acompañado das súas xentes e, así todos, emprenderon a procura por montes e bosques, chozas e caseríos... logo dalgúns días de procuras infrutuosas, consideraron definitiva a perda de Aldara, imaxinándolla malferida por algún xabaril, algún oso ou devorada polos lobos...

Castillo de DoirasMoitos anos máis tarde Egas, estando de caza no monte de Galo Monteiro (galo montés ou monte urugallo), divisou unha fermosa cerva branca. Dun disparo único e certeiro terminou coa vida do animal, pero non se decatou de que era imposible levala ata o castelo polo seu peso excesivo (ou, talvez, porque a neve dificultaba o transporte), así que lle cortou a pata dianteira á cerva (para sinalar que o animal pertencíalle, ou para poder mostrar un trofeo que dese conta da súa fazaña).

E cando foi a mostrarlle ao seu pai a pata da cerva, contándolle o éxito obtido, arrepiados, viron como Egas sacaba da bolsa unha man; unha man fina, branca, suave; unha man de doncela hidalga. E nun dos dedos daquela man relucía un fermoso anel de ouro cunha pedras rojay amarelas. Pai e fillo acordáronse de que aquel era o anel da malhadada Aldara. Con ánimo dolorido cabalgaron cara á cima do monte, cara ao lugar onde Egas matara á cerva. Alí atoparon, tendido no chan, o cadáver de Aldara, co seu vestido branco e unha gran mancha vermella xusto sobre o corazón do que saía un venablo, e a quen lle faltaba unha man.

Por moito que indagaron pai e irmán, xamais se soubo nin quen, nin a razón pola que Aldara fora convertida cerva.